Tytuł: Wśród szumów
Autor: Nocuń Tomasz
Tagi: życie, miłość
Epoka:
Szumią potężne wichry
Głębie krzyczą oceanów
Drzewa mordowane śpiewają
Światła dniem uciekają;
Człowiek zawładnął światem
- Dzisiaj Eboli jest bratem,
Siebie nie zna wcale
Przez życie pędzi w cwale...
Świat - niby potęgą - umysłu
Życie ludzkie krwawo rozdziera
I chlubi się sceptycyzmem
- Prawdą wciąż poniewiera...
Widziały oczy - człowieka
Młodego, zbuntowanego;
Widziały oczy - człowieka
Z chaosu, co ucieka,
A usta jego wśród szumów
Jak zorzy półblask widniały
Potokiem słów spokojnych
Treścią wśród gwiazd jaśniały:
Jam młody, a uczon doświadczeniem milionów
Odkryłem w Tobie moc świecie,
Odkryłem pośród chaosu
Wśród fałszu silnego głosu
Odkryłem coś niezwykłego,
Coś prostego i oczywistego;
Odkryłem - mówię ci - świecie,
Iż nie ma potęgi większej
W wielowymiarowym wszechświecie
Nad miłość piękną i czystą
Nad tę, co daje wolność i uśmiech
Nad miłość łzą przejrzystą;
Rzecz to niesamowita,
Nie wiem czy przez umysł pojęta,
Lecz wiem, że mądrość
Z miłości jest poczęta.
Przyjmij tę wiedzę świecie
Szukaj jej dróg przejrzystych,
Ucz się od nowa i buduj
Świat lepszy - już bez nienawiści... 04.2003 r.
Losowe utwory:
Ten, co o własnym kraju zapomina. Na wieść, jak krwią opływ... Więcej
ty nie przeklinaj mnie
za decyzję moją
ty nie kochałeś... Więcej
we własnej niewoli umysłu
zamknięta
czekam
na promy... Więcej
Gdyby chociaż jeden sen mógł stać się realnym
Wybrałbym t... Więcej
Wczoraj odbilem od pewnej przystani I podryfowalem w morze ... Więcej